دسته سوّم : كسانى بودند كه ماهى نمىگرفتند اما امر به معروف و نهى از منكر نيز نمىكردند و به مسائل موجود در جامعه خود بىاعتنا بودند . هنگامى كه عذاب الهى نازل شد ، از ميان اين گروه‌ها ، فقط كسانى نجات يافتند كه امر به معروف و نهى از منكر مىكردند و گناهكاران و بىاعتنايان به هلاكت رسيدند ، زيرا كسانىكه گناهى را شاهد باشند و امر به معروف و نهى از منكر نكنند ، در آن گناه با گناهكاران شريك‌اند . 2 - 4 . تسلّط بدان بر خوبان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله درباره امر به معروف و نهى از منكر مىفرمايند : « لتأمرن بالمعروف و لتنهن عن المنكر او ليسلطنّ الله شراركم على خياركم فيدعوا خياركم فلا يستجاب لهم » . « 1 » همانا بايد كه ديگران را به معروف امر كنيد و از منكر باز داريد ، در غير اين صورت خداوند بدترين شما را به بهترين‌تان مسلط مىكند ، آن‌گاه نيكان شما خدا را مىخوانند ، ولى دعايشان مستجاب نمىشود . امير مؤمنان حضرت على عليه السّلام نيز در بيانى مشابه مىفرمايند : « لا تتركوا الأمر بالمعروف و النهى عن المنكر ، فيولّى عليكم أشراركم ثمّ يدعون لا تستجاب لكم » . « امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد ، كه در صورت ترك اين فريضهء مهمّ خداوند بدترين شما را بر جامعه‌تان مسلّط خواهد كرد ، آنگاه هرچه دعا كنيد ، مستجاب نمىگردد » . « 2 » هنگامىكه در ميان ملّتى اداى فريضه‌ى مهمّ امر به معروف و نهى از منكر فراموش شود ، انسان‌هاى ستمگر بر آنان مسلّط مىشوند و نيكان

--> ( 1 ) . مجلسى ، محمّد باقر ، بحار الانوار ، ج 100 ، ص 90 . ( 2 ) . همان منبع .